Cross Clinic 03062017       Clinic Kür op muziek Stal De Hameren 28-05-2017       Ringrijden Holwerd 27-05-2017       Facebook-create       uitnodiging najaarsvergadering 2017

Historie



Hoe het allemaal begon


 


IMG_0018


 


Historie met tekst uit het programmaboekje van het 25- jarig Jubileum van de manege in 1991

 

MOLENRUITERS EN MOLENWIEKEN

 

Op 4 april 1957 werd de landelijke rijvereniging ”De Molenruiters”, gevestigd te Vrouwbuurtstermolen, opgericht.

Eigenlijk werd er geen nieuwe vereniging opgericht, maar was er sprake van een fusie tussen twee reeds bestaande verenigingen, namelijk “De Martenaruiters” uit Cornjum en “De Bildtse Ruiters" uit Oudebildtzijl, waarvan het volgende bekend is:

 

De Martenaruiters.

 

,,Door toedoen van een vijftal belangstellenden werd op 18 mei 1945 in

den schuur van den Heer P.D. Boelstra te Cornjum besloten een rijvereniging op te richten, waarvoor zich aanvankelijk 23 leden aanmeldden. Op 4 juni 1945 vond de eerste rijles plaats op een stuk bouwland, bebouwd met bieten". (?)

De kontributie bedroeg ƒ 15,- per jaar, de ontvangsten waren ƒ 670,-

en de uitgaven ƒ 705,-.

ln 1947 organiseerde men een Elfstedentocht te paard van 8 t/m 11 juli.

Een hele prestatie om zo'n tocht in 4 dagen te volbrengen.

 

De Bildtse Ruiters.

 

,,Op 9 maart 1954 konden de initiatiefnemers, M. Fokkema en Sj. Koning-

Boelstra, in Zaal Beimers te Oudebildtzijl 's avonds een 14-tal jonge Dames

en Heren het welkom toeroepen".

In 1954 kwamen er van de kant van de ouders al bezwaren tegen het

springen, omdat de paarden dan niet meer in de omheinde weide zouden

willen blijven! Gelukkig wist de instructeur deze bezorgdheid weg te nemen.

Eind 1954 telde men al 25 leden en 35 donateurs.


Manege aan het Roodpad (2013 boerderij Bunnik)     Bij Piet en Hitsje Bierma-Lettinga aan het Roodpad werd een manege gemaakt


De reden voor de fusie staat nergens vermeld: alleen in de brief van de

toenmalige secretaris van de Molenruiters (MR) aan de Koninklijke Nederlandse

Federatie van Landelijke Rijverenigingen (KNFvLR) vinden we

aan het slot, na (her-)opgave van 53 leden, de vraag of de Federatie

akkoord kan gaan met deze fusie: ,,daar anders de Martenaruiters van

Cornjum voor de ruitersport verloren gaat en men gemakkelijker een

bijna verloren vereniging nieuw leven kan inblazen, dan een nieuwe vereniging

oprichten". Ook in de annalen van de Molenruiters is niets meer terug te

vinden over oorzaak en start van deze vereniging. Door brand bij de

secretaresse zijn de jaarverslagen van 1957 tot 1962 verloren gegaan.

Wel is nog bekend dat er ook nog gedacht is aan een andere naam voor

de vereniging: “De Drie Gemeenten", maar het werd uiteindelijk toch

“De Molenruiters”.


Historische optocht 450 jaar bestaan Het Bildt

  Historische optocht

  ter gelegenheid van het 

  450 jaar bestaan van 

  Het Bildt in 1955. 













“De Molenwieken” begonnen hun activiteiten in 1966, toen tijdens en

na de bouw van de binnenmanege enthousiaste paardenmensen voor hun

kinderen, die nog te klein waren om paard te rijden, pony’s kochten of

een winterseizoen huurden van de heer Van Riezen uit Appelscha en de

Kinderboerderij uit Leeuwarden. Op 5 augustus 1966 was de eerste echte

rijles, maar de officiële oprichtingsvergadering vond pas plaats op 29 april

1967, waarna de nieuwe club met 20 leden werd aangemeld bij de Federatie

onder de naam “De Molenwieken" (MW).

Het ledental van de vereniging gaf een geleidelijke stijging te zien van 53

(MR) in 1957 tot zo'n 2I5 (MR+MW) in1978, waarna weer een geleidelijke

daling volgde tot 85 (MR+MW) in 1990.


Een ieder hielp mee voor een goed imago van de vereniging


  In de jaren 50 het samen onderhouden van de

  hindernissen op het erf van Jan J. Jensma










Omdat zowel rijvereniging als ponyclub steeds meer leden kregen,

vormde men in 1969 één bestuur (5 heren en 2 dames), wat in 1970

vernieuwd en uitgebreid werd tot 9 personen, waarin langzamerhand de

dames de overhand kregen (5 om 4).

Jaarlijks traden er 3 bestuursleden af, die maar één keer herkiesbaar waren, zodat er steeds nieuw bloed in het bestuur kwam, waardoor het “fris" en vooruitstrevend zou blijven.

Om meer (onderlinge) wedstrijden te organiseren werd in 1970 de jeugd-

raad van de Molenruiters omgevormd tot wedstrijdcommissie en werd er later ook

één bij de MW in het leven geroepen. Maar na wat problemen in de club

werd er in 1970 ook een strafcommissie benoemd, die evenwel nooit in

actie gekomen is en nu ook al lang niet meer bestaat.

Over de financiën in 1957 is wel wat bekend: de contributie was ƒ 20,=

per jaar, de ontvangsten bedroegen bijna ƒ 2.200,= en er was een batig

saldo van maar liefst ƒ 585,=. In 1977 was de contributie inmiddels ƒ175,=

en beliepen de ontvangsten al ƒ28.000,=. Anno 1990 betaalde

men ƒ 475,=  contributie en gaf de jaarrekening meer dan ƒ48.000,=

aan, maar de uitgaven waren die laatste tien jaar meestal net zo hoog als

de ontvangsten.



Uit de wel aanwezige jaarverslagen blijkt dat Molenruiters en Molenwieken steeds zeer actief zijn geweest, onder leiding van meestal voortvarende besturen.

Niet alleen werd er natuurlijk veel paard gereden, aanvankelijk zelfs in twee rijbanen

(Vrouwenparochie en Cornjum), maar ook werden er op ander gebied

veel activiteiten ontplooid, die veelal ten doel hadden de verenigingskas

te spekken, maar ook heel vaak louter propaganda voor de ruitersport

beoogden.

Zo werden in de loop der jaren duizenden kalenders, kaarsen, kerstkaarten,

ballpoints, bonbons, koeken en geraniums verkocht, was er jarenlang

een lammerenweidactie en waren er rommelmarkten en verlotingen. In

de hele provincie werden demonstraties gegeven; Sinterklaas werd vele

jaren ingehaald in Leeuwarden en St. Annaparochie met als herauten

verklede MR en MW; nieuwe burgemeesters werden vanaf de gemeentegrens

per koets opgehaald en geëscorteerd naar het gemeentehuis; historische

optochten werden vaak opgeluisterd door MR in oude kostuums;

ook werkten MR te paard mee bij de opnames van de film ,,Mata Hari"

van David Carradine in Leeuwarden en talloze MR-bruidsparen werden

naar stadhuis en/of kerk begeleid door soms verkeersontwrichtende stoeten

MR en MW.


Los van de kade bij Holwerd 1956


Onderweg naar Ameland met de paarden op een platte schuit 1956


Onderweg naar Ameland 1956



Vooral in de 60-er en 70-er jaren gingen de leden met hun paarden en

pony’s regelmatig gezamenlijk op vakantie: lange weekenden naar Ameland

(de paarden op een platte zolder-schuit !) en Dwingelo (met de veeauto's

van M.S. de Vries & Zn uit Beetgum); zomerkampen op de Veluwe

(blj de fam. v.d Burgt) en instructieweken op het oude en nieuwe Federatiecentrum

(in oud-Leusden en Ermelo), terwijl later ook dagtochten

naar o.a. Appelscha, Schoorl en Gieten op het programma stonden en

wederom weekenden naar........ Ameland (nu evenwel met veeauto's en

trailers op de veerboot). Verder waren er ook buitenlandse tripjes (zonder

paarden) naar de Warendorfer Hengstenparade (1968) en naar de stallen

van Alwin en Paul Schockemöhle (1980).


revue Vrouwbuurtstermolen café Halma

 Revue in café Halma,                                 Vrouwbuurtstermolen

 











Een ander hoogtepunt in ons verenigingsleven was lange tijd de jaarlijkse

feestavond: In de winter werd het verenigingsgevoel in stand gehouden door het opvoeren van een revue in café Halma te Vrouwbuurtstermolen. In de beginjaren werd het toneelstuk gespeeld door eigen leden, later volgden diverse optredens van het Bildts Vrouwencabaret en daarna verzorgden ook andere toneelgezelschappen uit de regio het eerste

deel van de avond. Maar in1981 was er de,,Revue Ratjetoe", weer

bedacht en uitgevoerd door MR-leden; in 1987 de MW met de revue

,,Oud en Nieuw van Stal gehaald", gevolgd door ,,De Tweede Tak" met

MR en MW in 1988.

Bij het 2O-jarig bestaan van de MR en het 15-jarig van de MW werd in

1977 een mooie manege-uitvoering gegeven met aansluitend natuurlijk

weer feest in Zaal Halma te Vrouwbuurtstermolen (het huidige restaurant

,,Bij de Molen").

In 1982, bij het 25- resp. 15-jarig bestaan van MR en MW was er na een

receptie weer een manege-uitvoering met daarna een gezellige reunie/

feestavond in ,,Ons Huis" te St. Annaparochie, waar delen van de ,,Bildtse

Revue" (uit 1956), de ,,Dochters van vader Abraham" (1972 - 1974) en

,,Revue Ratjetoe" (1981) werden opgevoerd, aangevuld met ,,Herinneringen"

door Tineke Lettinga-Brouwers. In 1987 waren er geen speciale

activiteiten en/of festiviteiten.

Veel MR verdiepten zich ook in de theorie en praktijk van de paarden en

de paardensport: Proef '28 en '33, toiletteercursussen, cursussen ,,Theorie

en Praktijk" en ,,Beoordelen van paarden" werden met succes gevolgd.

Later waren het vooral de opleidingen van de Federatie waaraan heel

wat leden van de MR meededen: jury-, voltigeer-, ponyleid(st)ers-, com-

mandanten- en (assistent-)instructeurscursussen, die velen met goed gevolg aflegden.

Verschillende filmavonden, lezingen van vooraanstaande hippische personen en speciale instructiedagen en -weken met landelijk bekende dressuur-

en springinstructeurs ondervonden steeds veel belangstelling.

En dan komen we zo langzamerhand toch tot de kern van de zaak: het

paard- en ponyrijden, waarvoor onze verenigingen uiteindelijk zijn opgericht.


Met de veewagen van de Vries Beetgum naar de Kampioenschappen, op de voorgrond Hessel Douwes Bierma OBZijl



 

















De MR en MW zijn vanaf hun oprichting opvallende verenigingen

geweest: opvallend door de prestaties die er geleverd werden zowel in

de afdelings- als in de individuele dressuur, maar ook bij het springen en

mennen. Op de Friese Kampioenschappen werden vele kampioenstitels

behaald, waarna op de Nederlandse Kampioenschappen in Utrecht en

later tijdens de Levade in Apeldoorn (met overnachtingen in de stallen

van Paleis Het Loo en in het Federatiecentrum!) ook vaak eervolle plaatsen bezet werden (o.a. in 1967 het reservekampioenschap Z springen).

Een topjaar was ongetwijfeld 1964: de MR behaalden maar liefst 8 Friese kampioenstitels: achttallen klasse L en M; individuele dressuur M en Z; springen klasse M en Z; mennen en individuele jeugddressuur. Maar in datzelfde jaar werden de beide achttallen, o.l.v. Hendrik Gerbens, ook Nederlands Kampioen en dat was een nog nooit tevoren vertoonde prestatie! Maar ook op andere concoursen hebben de MR en MW jarenlang schitterende successen behaald. Het is onmogelijk om er hier een opsomming van te geven: het zijn gewoon te veel!

 

 

MANEGE MOLENRUITERS.

 

Reeds in 1956 werd er gesproken over het bouwen van een overdekte

manege, omdat hier 's winters op de klei nooit gereden kon worden. Men

zag toen evenwel geen kans om het benodigde geld (geraamd op nog

geen tienduizend gulden!) bijeen te brengen. In later jaren werd er in de

wintermaanden, meestal vanaf januari, gereden in de schuur van de heer

J.J. Jensma te Vrouwenparochie; dit was al een hele vooruitgang, ondanks

de beperkte ruimte.

In 1963 echter schonken 15 leden van de opgeheven vereniging ,,Hardeland

Methode" (een inkuilmethode), afdeling Het Bildt, een geldbedrag

(ƒ1847,50) aan de MR, dat diende te worden gebruikt voor het stichten

van een overdekte manege.

Samen met apart gelegde gelden, die demonstraties en acties hadden

opgebracht, beschikte men over een 5000 gulden als startkapitaal. En

zoals wel vaker gebeurd is, pakten de MR de zaken direct groots aan.

In 1964 werd een bouwcommissie benoemd en  begon men met een geldinzamelingsactie, de contributie werd verdubbeld tot ƒ 50,-, er werden subsidies

en renteloze voorschotten van onder andere de NSF en het Veefonds

losgepeuterd en er kwam een grote loterij (12.000 loten à ƒ 2,50)

met 100 ,,fraaie prijzen", waarvoor de loten overal in het land en bij elke

hippische gebeurtenis werden verkocht. Dit alles leverde zo'n f 85.000,-

op.


Boerderij Middelweg-Oost nr. 5, 1952


Boerderij Middelweg-Oost nr. 5, 1952. Hier staat nu de 2e rijhal.


bouw manege


Bouw manege 1965.


Op 25 september 1965 kon de eerste spade de grond in en gingen leden

en belangstellenden er opnieuw hard tegenaan: alle werkzaamheden die

zelf verricht konden worden, en dat waren er nogal wat, werden ook zelf gedaan, hetgeen enorme besparingen opleverde. Op 5 februari 1966 kon

er voor 't eerst gereden worden in de eigen ,,overdekte manege" en op

18 juni 1966 werd de officiële opening verricht door jonkheer C. van

Eysinga, voorzitter van de KNFvLR, gevolgd door demonstraties van de

MR afgewisseld met toespraken. Een week later vierden zo'n 500 mensen

uitbundig feest in deze manege, die helemaal voorzien was van een houten

(dans-)vloer. In juli werd de foyer ,,'t Hoefke" voor het publiek geopend

en beschikten de MR over een schitterend complex: binnen- en buitenmanege

met een foyer ertussen; stallingsmogelijkheden en ruime parkeergelegenheid

(er waren toen nog zeer weinig paardentrailers!); alles door

hard werken en een prima samenwerking tot stand gebracht.

Maar..... zo'n manege moet ook geëxploiteerd worden en daartoe werd

de Stichting Manege Molenruiters opgericht, die de taak kreeg om alles

in en rond de manege op financieel verantwoorde wijze te laten verlopen.

Dat lukte aardig en zo langzamerhand kwamen er heel wat activiteiten in

de manege: natuurlijk de lessen van de MR en MW, maar daarnaast ook

lessen met de manegepaarden en stalling van pensionpaarden. Met de

komst in 1969 van de heer R.M. Brinkman als directeur van de manege

en instructeur van de MR en MW werd ook het keuringsklaar maken en 

africhten van paarden, de training van merries voor de lBOP-proeven en

hengsten voor de hengstenkeuring een belangrijke bron van inkomsten

voor de Stichting. Later (begin jaren '70) kwam er ook een hengst ter

dekking te staan: eerst de rijksgoedgekeurde Hongaarse volbloed Fénèk

(dekgeld ƒ100,- en ƒ75,- veulengeld), in 1975 gevolgd door de nu

vermaarde Nimmerdor (dekgeld ƒ 325,- !!), die ook zijn sportcarrière

begonnen is bij de Molenruiters en later Topas, Darling Boy en Vindicator.

 

De accommodatie werd te klein en daartoe werd onder de bezielende leiding

van de toenmalige voorzitter van èn de Stichting èn de MR èn de concourscommissie, Frits Homburg, de manege in1974 uitgebreid en verbeterd:

aan de noordkant kwamen nieuwe boxen en stands; de buitenbak werd

verplaatst en bijzonder goed gedraineerd; op een nabij gelegen veldje van

de familie Kooi werd een springterrein aangelegd met wallen, afsprongen

en sloten. De concourscommissie schafte een kompleet nieuw hindernispark

aan en natuurlijk werd dit alles weer feestelijk in gebruik genomen.

In 1977 werd boven de foyer nog een directeurskamer/theorielokaal/vergaderruimte

gebouwd. Ook het huis naast de manege werd aangekocht als woning voor de directeur/bedrijfsleider.

De MR en MW verzorgden aanvankelijk de staldiensten op zondag en de

bardiensten op woensdag, zaterdag en zondag, maar al gauw werd voor

meer dagen per week een vaste kracht voor de foyer aangetrokken:

Sjouk Osinga heeft dat zo jaren verzorgd en daarna is de foyer verschillende

jaren verpacht aan Baukje Porte.

In het midden van de tachtiger jaren ging het niet meer zo goed met de

Stichting en de manege: verschillende activiteiten waren komen te vervallen

en alleen MR en MW en lessers zorgden nog voor de inkomsten. In

1986 werd na het CH Sint Annaparochie een werkgroep opgericht, die

fondsen moest verwerven voor de renovatie van het manegegebouw.

Behalve van particulieren en bedrijven, kwam er ook financiële ondersteuning

van de gemeenten Het Bildt, Ferwerderadeel en Leeuwarderadeel.

Foyer, keuken, CV en voorgevel werden zo helemaal gerenoveerd,

waarna langzamerhand ook verder het aller noodzakelijkste werd hersteld.

 

 

CONCOURS HIPPIQUE SINT ANNAPAROCHIE.

 

Na de opening van de manege werden er een aantal jaren twee-kampen

met "De Waterpoorters" uit Sneek gehouden en later ook driekampen

met "De Waterpoorters" en "De Noordoostpolder", steeds gevolgd door

grote feesten in de manege. Toen de animo voor de twee- en driekampen

verminderde, werd op voorstel van de heren Brinkman en Homburg een

concourscommissie opgericht, die in 1972 het eerste CH Sint Annaparochie

organiseerde. Ons CH was het eerste Friese concours waarvoor inschrijving

mogelijk was door kombinaties uit Groningen, Friesland, Drente, 

de Flevopolders en de kop van Noord-Holland. Het gevolg was dat de

MR en MW ook weer uitgenodigd werden om deel te nemen aan concoursen

in die provincies en dat was precies de bedoeling van de initiatiefnemers.

Elk concours werd 's avonds weer afgesloten met een groot manegefeest,

dat jaren zo'n goede naam had, dat de aan het CH deelnemende

ruiters en amazones, maar ook juryleden, hier in de buurt onderdak zochten

voor zichzelf en de paarden, en pas de volgende dag weer naar huis

vertrokken.

 

Tot en met 1983 werden de dressuur en het voorspringen 's morgens

verreden rond boerderij ,,Veldzorg" van de familie D. Anema aan de

Middelweg, terwijl het middagprogramma op het ijsbaanterrein in

Sint Annaparochie plaatsvond. Van 1984 tot en met 1986 werd het CH Sint

Annaparochie gehouden in Vrouwenparochie op de terreinen van de

familie R. Hoogland, tegenover de manege.

Vanaf 1987 zijn we weer terug op het fraaie ijsbaanterrein, waar nu zelfs

twee springparcoursen kunnen worden opgebouwd en ook nog plaats is

voor de Z-dressuurbaan, omdat de lichtmasten zijn verdwenen. De overige

dressuurringen zijn nu gelegen op een terrein van Klaas Bijlsma BV, op

een 250 meter van het ijsbaanterrein, zodat er niet meer "verhuisd,, hoeft

te worden door de deelnemers, zoals in de eerste jaren het geval was.

Vijf jaar lang (1980 tot en met 1984) organiseerde de concourscommissie

zondags ook een ponyconcours op het ijsbaanterrein, maar daar is men

mee gestopt omdat er op zaterdag al een ponyconcours in Sneek was en

ook de kombinatie concours-feest-concours in één weekend nauwelijks

meer op te brengen was voor organisatie en medewerkers.

 

Ter gelegenheid van het twintigste CH Sint Annaparochie wordt er in 1991

evenwel op zondag 25 augustus wel weer een ponyconcours gehouden.

Vanaf 1986 is trouwens het manegefeest verschoven naar het weekend

na het concours.

In 1982 begonnen de dames Romkema en Reinalda met hun M/Z dressuurkompetitie

in Vrouwbuurtstermolen, met de finale op het CH in Sint Annaparochie. Er kwam

steeds meer animo voor deze kompetitie, zodat in 1985 gezocht werd

naar een andere opzet, wat tot gevolg had dat vanaf 1986 de ABN-M/Zdressuur-

kompetitie Friesland verreden werd op alle Friese buitenconcoursen voor paarden en ponies, met de finalewedstrijden tijdens Indoor Friesland in Leeuwarden.

 

In de beginjaren kwamen er enorme aantallen ruiters en amazones naar

ons concours. Toen er elders ook steeds meer concoursen werden georganiseerd werden die aantallen wat kleiner.

De concourscommisssie heeft jarenlang met speciale attrakties geprobeerd

om meer toeschouwers te trekken.

Het Wonderpaard van Jan de Wit, trompetterkorpsen te paard, tuigpaardrubrieken,

muziekkorpsen, parachutespringers, voltigegroepen, artiesten

(als Ciska Peters, Ronnie Tober en lmca Marina), vierspandemonstraties,

Romeinse wagenrennen en kortebaan-draverijen, stoelendansen, tallyho's

en vossejachten door de MW, concoursen costumé en andere shows

bleken evenwel niet in staat om veel meer publiek naar het ijsbaanterrein

te lokken. Daarom werden later de intermezzo's weer wat

eenvoudiger (en goekoper) gehouden: rubrieken ,,Bestgaande KWPN rijpaard",

dressuurdemonstraties en dergelijke blijken voor de trouwe toeschouwers

net zo interessant als welke dure show dan ook. Bovendien

kiest de concourscommissie meestal aparte tweede springconcoursen uit,

die niet zo vaak op andere concoursen verreden worden, zodat die dikwijls

ook al extra attraktief zijn.

 

Natuurlijk is niet alles altijd van een leien dakje gegaan bij rijvereniging,

ponyclub, stichting en concours hippique. Soms stapten instrukteurs op

wegens meningsverschillen met het bestuur, dan weer bestuursleden en

éénmaal trad zelfs een heel bestuur af (1970); ook werden er wel leden

(tijdelijk) geschorst of bedankten leden in kleinere of grotere groepen,

wegens onenigheid met het gevoerde beleid. ln 1975 was er zelfs een

lessersstaking toen de Stichting besloten had de tarieven met bijna 30%

te verhogen.

Duidelijk is wel dat de Molenruiters/Molenwieken, Stichting en CH goed moeten blijven samenwerken, omdat ze eigenlijk onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Elke ,,club" heeft er baat bij dat het ook de andere “clubs” goed gaat.

Daarom is het ook goed dat men zitting heeft of vertegenwoordigd is in

elkaars besturen, zodat er direkt kontakt en overleg is tussen de verschillende

,,clubs". 

 

Manege

 

Hoe is het nu? anno 2013

 

Het ijsbaanterrein is later weer ingeruild voor het terrein in Vrouwenparochie voor het houden van de kringwedstrijden en het CH. Sinds 2010 wordt er naar volle tevredenheid gebruik gemaakt van het terrein van camping De Blikvaart tussen St. Annaparochie en Berlikum.

Sinds 2000 zijn de manege gebouwen in eigendom van de fam. van der Galien, en is de vereniging huurder voor een vast aantal uren voor het geven van instructie aan de leden en het houden van de gebruikelijke wedstrijden voor paarden en pony's.